ibu ayah ! saya nak kawen!

Hah...Kamu menjerit macam tu ke bila bagitau parents kamu yang kamu nak kawen?. Owh, malu la nak buat mcm tu. Malu2 kucing..Malu tapi mahu. Haha... Seingat saya, saya tak bagitau secara direct pun pada ibu dan ayah yang saya nak kawen. Malah, saya tak mintak izin secara formal pun. Saya dulu, lepas habis belajar, dah masuk alam pekerjaan, masih single mingle. Tak ada boifren. Asik enjoy dengan kawan2 je. Jalan2 dgn kawan2. Paling xde tempat nak pergi, kami hanya lepak di McD pada hujung minggu. Malam2 pula, isi masa buat part time di klinik swasta.. Mak kaya dulu ko tau..Hahaha...Kawan2, sorang demi sorang kuar dari kumpulan jalan2 ni. Masuk ke kumpulan orang dah kawen. Geng enjoy makin mengecil. Itu yg buat ibu risau. Selalu tanya bila saya nak kawen. Mcm mana nak kawen, kan xde boifren. Ramai je makcik kenalkan. Tp owh no !. Bila makcik yg kenalkan, ikot taste makcik la. Bukan taste saya. Jadi saya tak nak. Bukan nak menyombong, cuma.........yelah, i din fall...Saya nak kawen dgn orang yg saya cintai..Dan cintakan saya sepenuh hatinya....Itu je sbbnya...Dan keputusan nak kawen juga bukan kerja mudah. sebelum Arjuna, saya ada 'melayan' sorang mamat ni. I thought im in love with him...Cuma saya x lap u lap u je...Rs x nak sebut walaupun dia selalu sebut... Bila dia ajak kawen, saya jd lain mcm. Gelabah, cuak, xselesa dan ntah apa2 lagi. Akhirnya, bye bye...Buat apa saya tipu diri kan. Pastu, saya crush dgn...oppssss....dah melalut. Bukan nak cite history mencari cinta sebenarnya...Kita kembali ke point sebenar yea...

Bbrp bulan kenal dengan Arjuna, mmg dah kompem love love sgt2. Yeah, when u fall in love, u juz fall...Rite??..Then, saya ada keberanian bawak balik Arjuna jumpa ibu ayah. Sebelum ni saya x pernah bawa balik kawan lelaki pun. Kecuali kawan yg mmg geng dan bertindak sebagai kawan semata2 la..Saya pun xtau nape takot nak wat blk kawan lelaki yg sedang ada hati dgn saya. Bukan ibu ayah nak marah pun. Mungkin sbb saya takot. Takot ibu ayah suka kat lelaki tu dan suh saya kawen dgn lelaki tu. Bila Arjuna dtg rumah, ibu ayah layan Arjuna baikkk punya. Macam suka je kat Arjuna. Plus Arjuna mmg jenis cepat mesra dengan makcik pakcik. Pandai bcakap dengan orang tua. Ibu ckp, boleh tahan jugak rupa Arjuna. Eh, ibu..Mesti lah..Tak kan Kak long nak cari yang x ensem..Haha..Ok, sp lagi nak puji suami kalo bukan isteri kan. Tak lama lepas tu, Arjuna dtg ke rumah lg. Pas jumpa kali kedua, ibu ayah mula duk tny2 saya. Serious betol ke dgn Arjuna? Saya sengeh. Malu bangat seh!. Sbb saya mmg x kongsi benda2 mcm ni dgn ibu. Saya boleh bercerita apa saja dgn ibu, kecuali bab hati & perasaan thadap lelaki. Malu. Mungkin sbb saya rasa saya ni kecik lagi. Mungkin masih rs mcm budak2 masa tu. Bila ckp sal kawen2 ni, malu la.

Dalam masa yang sama, Arjuna mmg duk sebut sal nak bawa parents dia jumpa ibu ayah. Dia dah plan nak kawen bila dgn saya. Ya ya...Dia yang plan semuanya. Tapi x pernah propose saya macam orang putih selalu buat dlm movie tu.. Takde nya adegan, minum air ms candle lite dinner, kemudian, ada cincin dlm gelas. Tak de juga upacara melutut bagi bunga! Hanya, "kita kawen bulan tiga la"...Ggrrrrr....Sangat tak romantik!!!!....Tp saya?...Hurmmm, ok je...Im juz go with the flow.. Hati saya rasa yakin. Keyakinan itu datang dr Tuhan. Kerana ini ketentuanNya. Jadi, saya bagitau ibu dan ayah yang Arjuna nak bawa parents dia dtg umah. Ibu gelabah beb !. Maklumlah, pengalaman pertama! Haha....

Kedatangan Arjuna dan keluarga menjadi majlis merisik. Siap bawa cincin lagi. Dan segalanya berjalan lancar hingga kami diijab kabul. Alhamdullilah. Jadi, tiada adegan saya mintak izin dgn ibu ayah untuk kawen. Juga tiada ayat2 yang keluar dr mulut saya bagitau ibu ayah yang saya nak kawen. It juz happen. Hurmmm, apa pula cerita kamu?..Boleh kongsi?..


God, the best maker of all marriages, Combine your hearts into one.